งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของทักษะปัญญาประดิษฐ์อัจฉริยะของครูที่มีผลต่อผลลัพธ์การเรียนรู้ของนักเรียน ในสังกัดอาชีวศึกษาจังหวัดศรีสะเกษ โดยผู้วิจัยเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างผู้บริหารและครู จำนวนทั้งสิ้น 350 คน เครื่องมือวิจัยที่ใชในการศึกษาคือแบบสอบถาม และวิเคราะห์ผลด้วยสถิติวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ
ผลวิจัยพบว่า องค์ประกอบของทักษะปัญญาประดิษฐ์อัจฉริยะในด้านความหมายของปัญญาประดิษฐ์อัจฉริยะ การใช้ปัญญาประดิษฐ์อัจฉริยะและการทำงานของปัญญาประดิษฐ์อัจฉริยะมีอำนาจพยากรณ์ร่วมกันต่อผลลัพธ์การเรียนรู้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.00 และมีสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ที่ ร้อยละ 74.00 มาตรฐานขององค์ประกอบ เท่ากับ 345.17 ความคลาดเคลื่อนมาตรฐาน เท่ากับ 0.41 ดังนั้น สรุปได้ว่าผลลัพธ์การเรียนรู้ของนักเรียนเกิดขึ้นจากความสามารถของครูที่มีทักษะปัญญาประดิษฐ์อัจฉริยะ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเข้าใจการทำงาน ความหมายและการใช้ปัญญาประดิษฐ์อัจฉริยะของครู อย่างไรก็ตาม ควรมุ่งเน้นการฝึกทักษะที่เกี่ยวข้องกับการทำงานของปัญญาประดิษฐ์เป็นอันดับแรก เนื่องจากมีค่าน้ำหนักสูงสุดที่ 0.43 ควบคู่ไปกับการส่งเสริมทักษะการใช้งานของปัญญาประดิษฐ์ และความเข้าใจความหมายของปัญญาประดิษฐ์ เพื่อให้เกิดการเพิ่มขึ้นของผลลัพธ์การเรียนรู้อย่างมีนัยสำคัญ ดังนั้น การบูรณาการองค์ประกอบการทำงานของปัญญาประดิษฐ์เข้าสู่หลักสูตรอาชีวศึกษาอย่างเข้มข้น จึงเป็นหัวใจสำคัญในการผลิตบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถทางเทคนิค ควบคู่ไปกับความตระหนักรู้ด้านจริยธรรมและความรับผิดชอบต่อสังคมในยุคดิจิทัล บ่งชี้ว่าทักษะปัญญาประดิษฐ์อัจฉริยะมีอำนาจพยากรณ์ต่อผลลัพธ์การเรียนรู้ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยเฉพาะอิทธิพลของการทำงานของปัญญาประดิษฐ์ส่งผลมากเป็นลำดับหนึ่ง ดังนั้น จึงควรใช้เป็นแนวทางในการพัฒนาการเรียนรู้ให้มากยิ่งขึ้น