การศึกษานี้เปรียบเทียบมวยไทยกับคิกบ็อกซิ่งผ่านมิติทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ มวยไทยเป็น "ศาสตร์และศิลป์" ที่สะท้อนอัตลักษณ์ชาติไทยอย่างลึกซึ้ง มีรากฐานจากความเชื่อทางพุทธศาสนาและประเพณีไทย ปรากฏผ่านพิธีกรรมที่ซับซ้อน เช่น พิธีไหว้ครู การสวมมงคล และความสัมพันธ์ครูศิษย์แบบครอบครัว ปรัชญาเน้นความสมดุล การยอมรับ ความกตัญญู และการพัฒนาตนอย่างต่อเนื่อง ในขณะที่คิกบ็อกซิ่ง (Kickboxing) ในบริบทสมัยใหม่ถูกมองว่าเป็นกีฬาการต่อสู้แบบผสมผสาน (Mixed Martial Arts) ที่นำเอาศิลปะการต่อสู้หลายแขนง รวมถึงมวยไทย คาราเต้ และมวยสากลมาประยุกต์เข้าด้วยกัน ซึ่งพัฒนามาจากการผสมผสานศิลปะการต่อสู้หลายรูปแบบในญี่ปุ่นช่วงทศวรรษ 2500 มีพิธีกรรมเรียบง่าย เน้นมาตรฐานสากล การแข่งขันกีฬา และการใช้หลักวิทยาศาสตร์ ปรัชญาเน้นประสิทธิภาพ ความเป็นมืออาชีพ และความเป็นสากล
แม้แตกต่างในพิธีกรรมและปรัชญา แต่ทั้งสองแบ่งปันคุณค่าทางจริยธรรมสำคัญ ได้แก่ วินัย ความเคารพ ความอดทน และความถ่อมตัว โลกาภิวัตน์ส่งผลให้มวยไทยต้องปรับตัวสู่มาตรฐานสากล เกิดความตึงเครียดระหว่างการอนุรักษ์กับการพัฒนา การศึกษานี้เสนอแนวทาง 5 ประการในการรักษาอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของมวยไทยในยุคโลกาภิวัตน์ ได้แก่ (1) การรักษาอัตลักษณ์ผ่านระบบการศึกษา (2) การจัดทำมาตรฐานและรับรองอย่างเป็นทางการ (3) การส่งเสริมการวิจัยและจัดทำฐานข้อมูล (4) การอนุรักษ์พิธีกรรมโดยแยกพื้นที่ให้ชัดเจน และ (5) การสร้างสมดุลระหว่างท้องถิ่นและสากล (Glocalization)